« 1 » و مىفرمايد : « وَالَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ » « 2 » . خداى تعالى در اين آيات بيان مىكند كه همه راهروان خواه ناخواه به سوى خدا گام بر مىدارند ، چيزى كه هست بعضى راهشان كوتاه و رشد و رستگارىشان مسلم است ، و بعضى راههاىشان طولانى و غير منتهى به سعادت است ، و برگشت كار سالك اين راه جز به هلاكت و نابودى نيست . و كوتاه سخن ، آيه شريفه براى مؤمنين و غير مؤمنين دو راه فرض فرموده كه هر دو منتهى بسوى خداى سبحان است و مؤمنين را دستور مىدهد به اينكه به خود بپردازند ، و از ديگران كه اهل ضلالتند صرفنظر كنند ، و در زمره آنان و جزو آنان قرار نگيرند و از گمراهىشان نهراسند ، و بدانند كه حساب گمراهان با پروردگار آنان است نه با مؤمنين ، مؤمنين مسئول كار آنها نيستند تا بنشينند و سر به گريبان فرو برده و در باره گمراهى آنان فكر كنند . پس آيه از جهت مضمون نزديك است به آيه شريفه ، « قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّه لِيَجْزِيَ قَوْماً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ » « 3 » و نظير اين آيه شريفه ، آيه « تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَلَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَلا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ » « 4 » مىباشد . پس بر مؤمن لازم است كه به كار خود و هدايت خود بپردازد و ضلالت و شيوع گناهانى كه از مردم مىبيند او را نلغزاند و مردم او را مشغول نكنند ، او هم خود به كار مردم نپردازد ، حق حق است ، گر چه مردم تركش كنند ، باطل باطل است گر چه دو دستى آن را بگيرند ، چنان كه خداى تعالى فرموده : « قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُوا اللَّه يا أُولِي الأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ »

--> ( 1 ) پس بدرستى من نزديك به بندگان خود و پذيراى دعوت دعا كنندگان آنان هستم وقتى كه مرا بخوانند پس آنان هم بپذيرند دعوت مرا و بايد كه ايمان آورند به من ، شايد كه رشد يابند . سوره بقره آيه 186 . ( 2 ) و كسانى كه ايمان نمىآورند در گوشهايشان سنگينى و كرى است و ( در اثر ضلالتشان ) قرآن براى آنان كورى و نابينايى است ، كسانى راى مىمانند كه كسى از دور صدايشان بزند و ايشان نشنوند . سوره حم سجده آيه 44 . ( 3 ) اى محمد بگو ! به كسانى كه ايمان آوردند ، درگذرند از جرم كسانى كه اميد روز جزا ندارند ، تا اينكه خداوند جزا دهد آن مردم راى به آنچه كه در دنيا مىكردند . سوره جاثيه آيه 14 . ( 4 ) دودمان يعقوب و ابراهيم ( ع ) امتى بودند كه اگر اطاعت كردند و اگر معصيت كردند براى خود كردند و گذشتند ، براى شما هم همان اعمالى است كه مىكنيد و شما از كارهايى كه آنان مىكرده‌اند پرسش و باز خواست نمىشويد . سوره بقره آيه 134 .